بهتر ، حالا دو تا کبوتر دارم . مامانم میگه که کبوترات ماده ان ، ولی من توی دستم میگیرَمشون ، یعنی جامدن . اگه من هشت سالم بشه ، بابام گفته برات دوچرخه میخرم ولی من میدونم که دروغ میگه . اون هیچ وقت راست نمیگه . مامانم همیشه با بابام دعوا میکنه از اون فحشها هم آخ آخ آخ میده . راستی یه روز من و مامانو و دوستش رفتیم خونه یه آقاهه ، مامان میگفت اون عمومه ، ولی من که عمو ندارم ! اینقدر خونشون بزرگ و خوب بود که من میتونستم توش قشنگ بازی کنم . حتی با اون دوچرخه ای که بابام برام نمی خره ! تازه یه چیز خنده دار یادم اومد . بگم ؟ هر وقت بابا با مامان دعواش میشه ، میگه : بچه رو بفرست توی اتاق . روش تاثیر منفی میذاره ! ولی من همیشه همه حرفاشونو میشنویدم . نمیخوام گوش وایسما... میشنوم .

یه چیز دیگه بگم ؟ اوه اوه اوه اون عمو دروغیه به مامان پول داد و مامان هم بوسش کرد . تازه یه چیز خنده دار دیگه یادم افتاد .

بابا میگه که اون چیک چیکی که از سقف اتاق بچمون میآد ، روش تاثیر منفی میذاره ...

من الان توی دوازده سالگیمم ، تو شهر خودمون هم نیستم .

این متن که مال دومین سال مدرسه ام بود از تو چمدونم پیدا کردمو ، خوندمو ، خودمو کشتم .        

                                                                                                  زمستان ۱۳۸۲ شاید