الان که داری وبلاگمو میخونی بدون که یه پسری تو خیابون پشتی داره قطره نفازولین توی چشماش میریزه که وقتی رفت خونه باباش نفهمه که نئشه اس .

الان که داری وبلاگمو میخونی بدون که مادری جلوی در دبستان دخترانه بچش وایساده تا تعطیل بشن و بیارش خونه .

الان که داری وبلاگمو میخونی بدون که دختری که دیشب دیر اومده بود خونه الان ام پی تری پلیر تو گوشش و نمیشنوه که مامانش داره میگه قرص فشارمو بیار .

الان که داری وبلاگمو میخونی بدون که رضا رفته تا چهار تا ساب ووفر جدید روی پراید نقره ای قسطی ببنده .

الان که داری وبلاگمو میخونی بدون که چرخ ولچیر پیرمردی که داشت به بیمارستان میرفت پنچر شده .

الان که داری وبلاگمو میخونی بدون که نیما تازه داره بند سوتیئن دوست دوختره شو باز میکنه .

الان که داری وبلاگمو میخونی بدون که جناب سروان داره ده روز اضافه خدمت واسه اون سربازی که سر پست خوابش برده ، میزنه .

الان که داری وبلاگمو میخونی بدون که زهره داره شمع تولد هشت سالگیشو فوت میکنه و میدونه که به خاطر سرطان به نه سالگی نمیرسه .

الان که داری وبلاگمو میخونی بدون که نازیلا سگ پا کوتاشو برده کلینیک تا دوره سوم واکسیناسیونشو تکمیل کنه .

الان که داری وبلاگمو میخونی بدون که احمد داره قرارداد تالار عروسیشو امضا میکنه ، بدون جوجه کباب ، سوپ و سالاد فصل .

الان که داری وبلاگمو میخونی شاید حست هیچ تغییری نکنه ، نظری هم ندی و بری ! شاید !