تبليغاتX
نامه هام

نامه هام

دست نوشته های پسری که به ماه رفت و ...

بي تو
 نه بوي خاك نجاتم داد
نه شمارش ستاره ها تسكينم
چرا صدايم كردي ؟
چرا ؟
سراسيمه و مشتاق
سي سال بيهوده در انتظار تو ماندم و نيامدي
نشان به آن نشان
كه دو هزار سال از ميلاد مسيح مي گذشت
 و عصر
عصر واليوم بود
 و فلسفه بود
 و ساندويچ دل وجگر

                                                                                                                                                        حسین پناهی

+نوشته شده در 85/06/23ساعتتوسط میثم | |

دوستم داشته باش

                 بادها دلتنگند

                           دستها بيهوده

                                      چشمها بي رنگند

دوستم داشته باش

                 شهرها ميلرزند

                              برگها ميسوزند

                                          يادها می گندند

دوستم داشته باش

                 باز شو تا پرواز

                              سبز باش از آواز

                                              آشتي كن با رنگ

                                                              عشق بازي با ساز

دوستم داشته باش

                سيب ها خشکیده

                               ياس ها پوسیده

                                             شير هم ترسيده

دوستم داشته باش

                 عطرها در راهند

                               دوستت دارم ها ، آه چه كوتاهند

دوستت خواهم داشت

                     بيشتر از باران

                                  گرم تر از لبخند

                                               داغ ، چون تابستان

دوستت خواهم داشت

                     شادتر خواهم شد

                                    ناب تر ، روشن تر

                                                       بارور خواهم شد

دوستم داشته باش

                 برگ را باور كن

                               آفتابي تر شو

                                           باغ را از بر كن

دوستم داشته باش

                 عطرها در راهند

                               دوستت دارم ها ، آه چه كوتاهند

خواب دیدم در خواب

                        آب آبی تر بود

                                    روز پر سوز نبود

                                                            زخم شرم آور بود

 

خواب دیدم در تو

            رود از تب می سوخت

                                    نور گیسو می بافت

                                                باغچه گل می دوخت

                                                                                                                                                                شهیار قنبری

 

+نوشته شده در 85/06/18ساعتتوسط میثم | |

خدایا ! مرا متبرک گردان تا عشق ورزیدن و خندیدن را بیاموزم. به همه ، حتی کسانی که مرا درک نکرده اند یا با من بدی کرده و مرا رنجانده اند، عشق ورزم. مرا بیاموز تا در همه موقعیت ها و شرایط زندگی بخندم و بدانم در هر آنچه روی میدهد نیکی نهفته است.

+نوشته شده در 85/06/14ساعتتوسط میثم | |

آدما چند جورند :

            مثل : هویج : بی غم ، نارنجی  ، بلند ، خوشمزه

            مثل : اسب : آزاد : قوی ، قهوه ای

            مثل : قورباغه : سبز ، بد صدا

            مث : یوز پلنگ : تیز ، سریع

            مث : گل : خوشبو، خوشرنگ ، خواردار

            مث : میمون : احمق ، خنده دار

            مث : طوطی : صحبت قشنگ

            مث : شیر : سلطان

+نوشته شده در 85/06/01ساعتتوسط میثم | |