از خودت مراقبت می کنی.

نیازهایت را برآورده می کنی.

خوب گوش می دی یا می خونی ، درباره رژیم غذایی ،

تغذیه ، خواب و ....

همین طور خریدن وسایلی که می گن به درد ورزش می خوره.

صابونهای خارجی که خوب تمیز می کنن.

اسپری های خوشبو ، بدن سازی ، قرصهای نیرو زا.

اما یاذت باشه که بعد از همه اینها

بالاخره قصه به پایان میرسه ...

بالاخره می میری ...

میتونی سیگار رو ترک کنی ، اما آخر می میری.

دور مواد رو خط بکشی ، اما آخر می میری.

خود را از خوردن غذاهای چرب و سرخ کردنی منع کنی ،

و در سلامت کامل باشی ، اما آخر می میری.

می تونی نرمش کردن رو از سر بگیری.

اما وقتی موسیقی تموم بشه ، می میری.

توی ماشینت کمر بند ایمنی هم که ببندی ، با هم می میری.

حمام آفتاب هم که نگیری یا بگیری ، باز می میری.

بالاخره می میری ، آخرش می میری.

 با کفشهای ریبوک ، نایک و آدیداس

می تونی تو آسمونها قدم بزنی ، اما اونجا هم بالاخره می میری.

می تونی ازدواج کنی ، اما پسرت یه روز شناسنامه ات را مهر باطل شد میزنه.

به نقطه اوج هم که برسی ، می میری.

می تونی از شر فشارهای روحی خلاص شی ، استراحت کنی ،

مجله موفقیت بخونی ، آزمایش ایدزت منفی باشه ، ورزش کنی ،

مسافرت بری ، اما باز هم آخرش می میری

تو ته همه کارها می میری.

در نهایت چه بخوای چه نخوای می میری.

پس بهتره حالا که زنده هستی از زندکی لذت ببری ،

در حال زندگی کنی ، و زندگی کنی و زندگی کنی.

چون بالاخره ...

از شل سیلوراستاین